efe bozkurt

Dört Mum

Dört mum yavaşca yanıyordu.
Ortam çok yumuşaktı ve konuştukları duyuluyordu.

İlki söyledi:
‘’ ben barışım!"
Artık kimse benim yanık kalmamı sağlamıyor, sanıyorum söneceğim. "
Alevi hızla azaldı ve bütünüyle söndü.

İkincisi söyledi:
‘’ ben inancım!"
neredeyse herkez benim artık gerekli olmadığımı düşünüyor
o nedenle daha fazla yanık kalmama hiç gerek yok’’
Konuşmayı bitirdiği zaman, bir rüzgar hafifçe esti ve onu söndürdü.

Üzgünce üçüncü mum sırası gelince konuştu:
” ben sevgiyim!"
yanık kalmak için artık gücüm kalmadı. İnsanlar beni bir kenara bıraktı ve önemimi anlamadı. Kendilerine en yakın olanları bile sevmeyi unuttular "
Ve hiç zaman yitirmeden söndü.

Ansızın...
Bir çocuk odaya girer ve üç mumun yanmadığını görür
”neden yanmıyorsunuz sizin sonuna kadar yanmanız gerekir "
Bunu söyleyerek, çocuk ağlamaya başlar.

Ardından dördüncü mum söyler:
”korkma ben hala yanıkken diğer mumları yeniden yakabiliriz


"ben umudum!’’



Umudun alevi yaşamınızdan asla sönmemesi dileğiyle..

DUA'LARIMIZ SENİNLE SEVGİ ADAMI!
Sanat dünyasının tiz duygularla bezenmiş, ‘sevgiliye hasret’ sanatçısı Murat Göğebakan…
O dünyevi lezzetlerden geçmiş uhrevi güzellikler peşinden giden bir adam. Adam gibi adam…

Bu güzel adamın, ağabeyimizin, kardeşimizin, sevdiğimizin şimdi sizin dualarınıza ihtiyacı var.
Dua dinimizin direğidir madem o zaman onu ancak yakalandığı bu Lösemi illetinden sizlerin duaları ve hüsnü zanları kurtarır.

Yazıların'da yazmıştı Göğebakan… ‘Umut’ demişti.
Herkesin birbirini sevdiği bir dünyaya hasret; umutlarından dem vurmuştu.

Şimdi biz de umut ediyoruz. O bu hastalığın üstesinden gelecek.

Bir zaman ve her zaman olduğu gibi o yine galip gelecek.